trudny czas

KOMETA

Jaromir Nohavica

Ujrzałem Kometę po niebie leciała
Chciałem jej zaśpiewać, ale się schowała
Jak łania uciekła w leśne oczerety,
A w oczach zostały mi złote monety.

I skryłem monety do ziemi pod dębem
Gdy znowu przyleci, nas tu już nie będzie
Nas już tu nie będzie, los marny człowieka
Ujrzałem kometę chciałem jej zaśpiewać.

O wodzie, o trawie, o lesie
O śmierci, z którą zmierzyć przyjdzie się
Miłości i zdradzie i świecie
I wszystkich ludziach, co żyli tu, na tej planecie.

Na dworcu niebieskim wciąż dzwonią wagony
Kopernik i Kepler badali ich tory
Aż w końcu spisali odwieczne zasady
Te które do dzisiaj na plecach dźwigamy.

To jedna z największych tajemnic przyrody
Że tylko z człowieka się człowiek narodzi
Że tylko z korzeni drzew rosną gałęzie
Krew naszej nadziei wędruje po świecie

Ujrzałem kometę a była jak rzeźba
Wielkiego artysty którego już nie ma
Gdy chciałem jej dotknąć i wspiąć się do nieba
Do naga obnażył mnie bezsens pragnienia.

Jak posąg Dawida z białego marmuru
Patrzyłem na niebo szukałem tam cudu
Że może tu wróci, ot próżność człowieka
Lecz nas już nie będzie. Kto inny jej zaśpiewa...

O wodzie, o trawie, o lesie
O śmierci, z którą zmierzyć przyjdzie się
Miłości i zdradzie i świecie
Będzie to piosneczka o nas i Komecie.

Ciężki dzień. 

Nie rozumiem, wielu znajomych. 

Nie potrafię pogodzić się z różnicą między deklaracjami, a codziennością. 

Nie wierzę w to co słyszę i widzę obok. 

Uspokaja tylko jedno - najbliżsi mają takie samo zdanie o tym co wokół. 

Trudny czas.

Ujrzałem Kometę po niebie leciała

Chciałem jej zaśpiewać, ale się schowała

Jak łania uciekła w leśne oczerety ...

labeling

mówimy – nasze dzieci

mówimy – takie same

mówimy – chronimy je

mówimy – prywatność

mówimy – ...

a co robimy?

otwieram kilka stron „pieczy zastępczej”

zdjęcia

zdjęcia

zdjęcia

tu na wakacjach

tu urodziny

tu szkoła

wiosna

zima

wesołe

smutne

twarze

każda z nich podpisana

jestem TU – w placówce

dla przypadkowego oglądacza, w placówce, bez różnicy czy to instytucja, czy to rodzina

placówka

dom dziecka

socjalizacja

otwieram kilka stron „pieczy zastępczej”

słowa

słowa

słowa

były bite

były głodne

były wykorzystywane

alkohol

narkotyki

seks

przemoc

osoby

każda z nich podpisana

jestem TU – w placówce

dla przypadkowego czytacza, w placówce, bez różnicy czy to instytucja, czy to rodzina

placówka

dom dziecka

socjalizacja

filmy

reportaże

wywiady

imiona

wiek

przypadki

opisy

I co z tą prywatnością, ochroną, tajemnicą?

Same, kiedyś, dobrowolnie, wybranym – powiedzą - gdzie i kto ich wychował, dlaczego nie rodzina biologiczna, czego doświadczyły.

trochę naukowo

kilka słów

każdy może sam rozszyfrować

- efekt Golema

- naznaczenie społeczne

- etykietowanie

- labeling

- stygmatyzacja

- naruszenie norm

Teraz piszmy, mówmy o ich potencjale, niezwykłości, możliwościach.

otwieram „swoją” stronę

cały czas mam wątpliwość

staram się

ale …

jeszcze długa droga

Już w przedszkolu, uświadamia się dzieciom że w "internetach" nic nie ginie. 

Żadne zdjęcie. 

Żadna informacja. 

Raz wprowadzona, nie zniknie. 

Zawsze można do niej dotrzeć. 

Zawsze można z niej skorzystać. 

Kiedyś tłumaczyłam moim dorastającym dziewczynom, kiedy przeczytałam ich nieparlamentarne wpisy. " Kiedyś, spodoba Ci się chłopak. Ty - jemu. Będzie chciał się czegoś więcej o tobie dowiedzieć, ot tak normalnie, wejdzie na fb, będzie oglądał zdjęcia, czasem coś przeczyta. I ... przestanie z tobą rozmawiać i się spotykać. /?/ przeczyta i zobaczy to, o czym już dawno zapomniałaś, stwierdzi że "to nie to". ..." 

W "internetach" nic nie ginie.

Jak to zrobić ? 

Powiedzieć o naszej pracy, o wyzwaniach, o potrzebach, o niepokojach, o dzieciach. 

BEZ DZIECI. 

???

labeling - teoria naznaczania społecznego, 

teoria, według której dewiacje społeczne 

są konsekwencją przypisywania jednostce 

przez otoczenie społeczne roli dewianta 

bez poezji

dla zysku

dla pieniędzy

dla dorobku

Dla czego?

Dlaczego, ludzie pracują?

Co to jest praca?

Co to płaca, wynagrodzenie, zysk?

Kim jest pracownik?

Kim jestem?

Dlaczego inni mogą zarabiać, a ja niekoniecznie?

bez poezji

kilka cytatów z kodeksu pracy

trochę myśli ekonomicznych

coś z księgowości

bez poezji

pracuję,

nie mogę wstydzić się 50% mojego życia, bo tyle zajmuje ta forma działalności

to praca decyduje o kształcie, wyrazie i kolorze mojego życia

to praca prowadzi do powstania wytworów i usług społecznie wartościowych

to dzięki pracy podnoszę wartość życia - moją, mojej rodziny i moich podopiecznych

moja praca to jak fragment definicji „ świadoma czynność polegająca na wkładanym wysiłku (działalność lub oddziaływanie) w celu osiągnięcia założonego celu”

moja praca jak fragment definicji „widzieć ją należy w dwóch wymiarach – społecznym i indywidualnym”

moja praca jak fragment definicji „jest podstawą bytu i źródłem satysfakcji”

moja praca jak fragment definicji „spełnia trzy podstawowe i współzależne funkcje: ekonomiczną, dochodową, społeczną”

- ekonomiczna – tworzy nowe wartości, przyczynia się do wzrostu dobrobytu społecznego

czy ktoś zaprzeczy ?

- dochodowa – jest środkiem uzyskiwania przychodów.

czy ktoś zaprzeczy ?

- społeczna – zaspakaja aspiracje zawodowe i społeczne.

czy ktoś zaprzeczy ?

praca jest wartością przypisaną człowiekowi niejako z natury

żeby prawidłowo funkcjonować trzeba mieć środki, a to bezpośrednio wiąże się z pracą

bez poezji

zarabiam,

nie mogę się wstydzić pobierania pensji, wynagrodzenia, zapłaty, gratyfikacji

- ludzie pracują głównie dlatego by uzyskać dochody niezbędne do życia

czy ktoś zaprzeczy?

- dochód z pracy, jest najważniejszą i najbardziej pożądaną formą dochodu

czy ktoś zaprzeczy?

minimalne wynagrodzenie za pracę od 1 stycznia 2015 wynosi 1750 zł brutto – za około 160 godzin miesięcznie

wynagrodzenie opiekuna zastępczego wynosi 2000 zł brutto – za około 720 godzin miesięcznie

czy to ja powinnam się wstydzić moich zarobków?

bez poezji

nie jestem pracownikiem,

jest nim tylko osoba wykonująca pracę w ramach stosunku pracy

opiekun zastępczy nie ma możliwości nawiązania takiego stosunku

„wystarcza” nam umowa zlecenie

i ten „ktoś” z du..pomocy,

śmie wmawiać społeczeństwu, w swoich enuncjacjach prasowych,

że to dla zysku opiekunów zastępczych dzieci są zabierane z domów,

że to zmowa sądów, pomocy społecznej i sił nadprzyrodzonych,

że moja praca nie jest pracą i nie mam prawa zarabiać

korupcja?

może, to w myśl powiedzenia, że pod latarnią najciemniej „ktoś” chce ukryć swoje wynagrodzenie 

może, w myśl spiskowej teorii dziejów, jakieś korupcjogenne działania spowodowały, że „ktoś” został pracownikiem niezawisłych organów, przedstawicielem społeczeństwa, ba przedstawicielem MOJEGO KRAJU w Europie.

Bo to nie jest możliwe, 

żeby ktoś wykształcony, 

kto własną pracą zdobył to wykształcenie, 

a nie za „czapkę gruszek” 

- plótł takie androny.